Αρχείο για Ιουλίου, 2015

[Ο Ανδρέας Κάρυος έπεσε ηρωϊκώς στις 2 Σεπτεμβρίου 1958 στης θρυλική μάχης του Αχυρωνα Λιοπετρίου μαζί με τους συναγωνιστές του Φώτη Πίττα, Ηλία Παπακυριακού και Χρίστο Σαμάρα.]

Για τους Ακελικούς είχε γράψει παλαιότερα

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΥΟΣ
30.3.1947
«Οι Ακελικοί….υπερπαριώται»
«Οι Ακελικοί Ξυλοφάγου όπως και όλοι οι Ακελικοί της Κύπρου κόπτονται δι΄ ενότητα και συνερτασμόν.
Ούτω εχούσης της καταστάσεως εν Ξυλοφάγου ανεφύη το ζήτημα πως θα εορτασθή η 25η Μαρτίου και τη πρωτοβουλία του Διευθυντού των Σχολείων απεφασίσθη όπως καταστρώσουν κοινόν πρόγραμμα Πεκισταί και Ακελικοί ίνα αποφευχθούν παραφωνίαι εις τοιαύτας κρισίμους δια το ενωτικόν μας ζήτημα στγμάς. Εν περιλήψει το πρόγραμμα ήτο ως εξής: Τον πανηγυρικόν να εκφωνήση ο διευθυντής των Σχολείων να ακολουθήσουν άσματα, απαγγελίαι, ομιλία του Γραμματέως της ΑΤΕ και ομιλία του Γραμματέως του ΑΚΕΛ. Να γίνει παρέλασης και να διαλυθούν εις την πλατεία της εκκλησίας μετά τον εθνικόν ύμνον. Την νύχτα να συνεχισθή η εορτή εις το μέρος όπου οι Πεκισταί θα ανεβίβαζον το δράμα «Ο Χορός του Ζαλόγγου».
Οι Ακελικοί έμειναν σε όλα σύμφωνοι. Εις ουδέν σημείον έφεραν αντίρρηση. Εφαίνοντο ότι πραγματικώς με ειλικρίνεια επόθον τον συνερτασμόν. Αλλ΄ οι Ακελικοί είναι πάντοτε Ακελικοί και Ακελικός και ειλικρίνεια ουδεμίαν σχέση έχουν.
Ούτω πως λοιπόν ήρχισε η εορτή. Ετελείωσε η δοξολογία και ο διευθυντής των Σχολείων εξεφώνει στους εορτάζοντας τον πανηγυρικόν της εθνικής επετείου. Τι έγινε όμως εδώ; Μερικοί εκ των Ακελικών ήρχισαν να κοροϊδεύουν τον ομιλητήν και να δημιουργούν θόρυβο εις βαθμόν που οι πλησίον των δεν ηδύναντο να παρακολοθούν πλέον.
Αλλά ας έλθωμεν εις την ομιλίαν του εκ μέρους του Ακελ ομιλητού. Πώς εχαρακτήρισε νομίζετε τους κλέφτας του 1821; Σας παραθέτω παράγραφο εκ της ομιλίας του: «Όπως τότε οι Έλληνες μη ανεχόμενοι τον ξένον ζυγό έβγαιναν στα βουνά, έτσι και σήμερον οι αντάξιοι απόγονοι των, οι αντάρται, συνεχίζουν το έργο των επάνω εις τα βουνά πολεμώντας δια την ελευθερίαν».
Μα καϋμένοι άνθρωποι! Πόθεν εξάγεται τας χονδροειδείς αυτάς σκέψεις και επί ποίων σημείων τας στηρίζετε; Οι κλέφτες του 1821 επολέμουν τον ξένον κυρίαρχον για να τον διώξουν από τα πατρώα εδάφη, πιστοί συνεχισταί των πατροπαραδότων εθίμων, της πίστεως δηλ. προς τον Θεόν, της αγάπης προς την Πατρίδα, του σεβασμό προς τον θεσμόν της Οικογενείας. Οι σημερινοί σας όμως αντάρται του ΕΑΜ τι ζητούν; Ζητούν δια πυρός και σιδήρου να εισάξουν τον κομμουνισμόν, θεωρίαν ήτις όλως συγκρούεται και έρχεται εις αντίθεση προς τα υψηλά ιδανικά δια τα οποία οι του 1821 εμάχοντο. Και ολίγον σεβασμόν προς την μνήμην των εθνομαρτύρων.
Ας προχωρήσωμεν όμως. Όλαι αι ομιλίαι και απαγγελίαι ετελείωσαν και συμφώνως του προγράμματος διελύθησαν κατόπιν της παρελάσεως εις την πλατείαν της εκκλησίας. Ας έλθωμεν λοιπόν εις τον τόπο όπου θα ανεβιβάζετο επί σκηνής το ηρωϊκόν έργον «Ο χορός του Ζαλόγγου», συνέχεια της εορτής. Οι Ακελικοί απουσιάζουν! Απεφάσισαν όπως αντί συνεχίζοντες την εορτή να παρακολουθήσουν το δράμα να συνεχίσουν αυτήν εις τον Σύλλογον των, μετατρέποντες τον εις κέντρο διασκεδάσεως χορεύοντες και τραγουδούντες κοφτά της αγάπης και του «τσιαττισμάτου».
Βλέπετε νέος τρόπος του εορτάζειν την εθνική επέτειο. Πρωτοφανής δια τον ελλληνισμόν, ακελοκομμουνιστικής προελεύσεως . Δυνάμεθα να το αποκαλέσουμε υπερπατριωτισμό!
Αυτοί λοιπόν είναι οι Ακελικοί οι άνθρωποι οι οποίοι κόπτονται δια τα εθνικά μας ζητήματα, δια την ενότητα του λαού, συμφιλίωσιν και δράσιν».

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΣΠ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ σελ. 278-279

Για τα γεγονότα του 1974 αλλά και για την σημερινή θλιβερή πραγματικότητα.

Ζωή στην Άκρα Γή – Αφιέρωμα στους Eγκλωβισμένους Κύπρου

Συνέντευξη στο στούντιο με την καθηγήτρια Δανιέλλα Δανιήλ η οποία ζει στη Γιαλούσα στην περιοχή της Καρπασίας στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο. Διδάσκει στο Γυμνάσιο Ριζοκαρπάσου και μόλις δημοσίευσε τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου της «Ζωή στην Άκρα Γή – Αφιέρωμα στους Eγκλωβισμένους», το οποίο περιλαμβάνει 2 DVD με ντοκουμαντέρ το οποίο έχει γυρίσει η ίδια.

Υπεύθυνη Ιστοσελίδας:
http://gym-rizokarpaso-amm.schools.ac.cy

Σημαντικά αποσπάσματα του ντοκουμαντέρ της παρουσιάστηκαν μετά την αρχική συνέντευξη και τες φωτογραφίες που εμφανίζονται στην αρχή της συνέντευξης.

Αυτό ήταν το δεύτερο μέρος του ‘Aπo Μέρα σε Μέρα’ προγράμματος του Ραδιοφωνικού Ίδρύματος Κύπρου – 24/07/2012

Πηγή: ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – Μέρος 1ο

Τα γεγονότα από την κρίση στις σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων το 1963 μέχρι το Πραξικόπημα εναντίον του Προέδρου της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αρχιεπισκόπου Κύπρου ΜΑΚΑΡΙΟΥ τον Ιούλιο του 1974 και οι προβληματισμοί που γεννούν είναι το θέμα του α μέρους του επεισοδίου της σειράς «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ». Ξεδιπλώνονται τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1963, όταν εντείνονται οι σχέσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων με αφορμή το υπόμνημα του ΜΑΚΑΡΙΟΥ για αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, και των εκλογών του Φεβρουαρίου του 1968 με δεσπόζον θέμα την Ένωση της ΚΥΠΡΟΥ με την ΕΛΛΑΔΑ, που ανέδειξαν κυρίαρχο ηγέτη το ΜΑΚΑΡΙΟ. Ακολουθεί η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ Ενωτικών και οπαδών του ΜΑΚΑΡΙΟΥ, η απόπειρα δολοφονίας του (8 Μαρτίου 1970), η αποτυχία της οποίας ανέτρεψε πιθανολογούμενο πραξικόπημα, αλλά και η ακολουθήσασα δολοφονία του ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗ, πρωταιτίου της ανωτέρω απόπειρας. Το 1971 η άφιξη του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ στην ΚΥΠΡΟ αποτελεί την αρχή της δημιουργίας της οργάνωσης ΕΟΚΑ Β -κύριο σύνθημά της η Ένωση-, που στρέφεται εναντίον του ΜΑΚΑΡΙΟΥ, ο οποίος και στις εκλογές του 1973 επανεκλέγεται θριαμβευτικά. Στο επεισόδιο κυριαρχεί η φιλοτέχνηση του πολιτικού πορτρέτου του ΜΑΚΑΡΙΟΥ, το σύστημα διακυβέρνησής του, η Ένωση και πώς την αντιλαμβάνονταν οι διάφοροι πολιτικοί αντίπαλοι στην προ πραξικοπήματος εποχή. Κρίσεις και εμπειρίες διατυπώνουν ο δημοσιογράφος πρώην στέλεχος της ΕΟΚΑ Β ΣΠ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω της Δημοκρατίας ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ, ο τέως Πρόεδρος της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΠΥΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ο αντιστράτηγος ε. α. πρώην αρχηγός της ΕΟΚΑ Β ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ, ο εκπρόσωπος των Ενωτικών (ΔΕΚ) ψυχίατρος ΤΑΚΗΣ ΕΥΔΟΚΑΣ, ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ ΜΙΧΛΗΣ ΠΟΥΜΠΟΥΡΗΣ, ο Πρόεδρος του ΕΔΕΚ ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ, ο πολιτικός επιστήμονας ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥ. Το επεισόδιο συμπληρώνεται από πλούσιο αρχειακό κινηματογραφικό υλικό από την ιστορία της ΚΥΠΡΟΥ.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ – Μέρος 2ο
ΚΥΠΡΟΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ. 15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Το συγκεκριμένο επεισόδιο της σειράς «ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ», αποτελεί το β μέρος της εκπομπής αφιερωμένης στα γεγονότα της Κύπρου το 1974, η οποία διερευνά τα αίτια του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 1974, με στόχο τη βίαιη ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας ΜΑΚΑΡΙΟΥ, που προκάλεσε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου του 1974.

 

111Μακάριος Μυριανθεύς

Εθνικός αγωνιστής, αρχιεπίσκοπος Κύπρου από το 1947 μέχρι το 1950, και πιο πριν επίσκοπος Κυρηνείας από το 1917 μέχρι το 1947. Είναι γνωστός ως Μακάριος Μυριανθεύς επειδή καταγόταν από την Μαραθάσα. Γεννήθηκε στο χωριό Πρόδρομος το 1870 και πέθανε στη Λευκωσία το 1950. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ Χαραλάμπους Παπαϊωάννου. Τα πρώτα γράμματα διδάχθηκε στο χωριό του και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Λεμύθου. Συνέχισε δε τις σπουδές του στην Ελληνική Σχολή Λευκωσίας. Το 1895 χειροτονήθηκε διάκονος, με το όνομα Μακάριος και εστάλη στο εξωτερικό για ανώτερες σπουδές. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1900 ενεγράφη στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1905 πήγε στη Γενεύη για μεταπτυχιακές σπουδές και μετά το 1908 επιστρέφει στην Κύπρο. Διορίστηκε ιεροκήρυκας της μητροπόλεως Κιτίου. Αργότερα το 1911 πήγε στην Αλεξάνδρεια για να εργαστεί. Εκεί ο πατριάρχης τον προεχείρισε σε ιερέα και αρχιμανδρίτη. Το 1912 κατετάγη ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό με την έναρξη των Βαλκανικών πολέμων, υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιεροκήρυκας και διακρίθηκε. Τιμήθηκε με τον Αργυρούν Σταυρό του Σωτήρος και με μετάλλιο. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1915 και διορίστηκε αρχιμανδρίτης της Αρχιεπισκοπής και γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Στο θρόνο Κερύνειας , εξελέγη ο Μακάριος στις 20/03/1917.

Επίσκοπος Κερύνειας: Ως επίσκοπος Κερύνειας υπηρέτησε για 30 ολόκληρα χρόνια, από το 1817 μέχρι το 1947. Κατά την περίοδο όμως από το 1931 μέχρι το 1946 (15 χρόνια) βρισκόταν στη εξορία.

Ο Μακάριος ήταν αδιάλλακτος μαχητής, τασσόμενος ενάντια σε κάθε είδους συμβιβασμό με τους Βρετανούς αποικιοκράτες και υπέρ λύσεως του προβλήματος της Κύπρου με άμεση και άνευ όρων ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Ο Μακάριος ήταν ο δημιουργός και ο σφυρηλάτης των αδιάλλακτων ενωτικών κύκλων που είχαν προπύργιο τους την μητρόπολη της Κερύνειας, επί τα ίχνη του δε αυτά βάδισε και ο διάδοχος του στον επισκοπικό θρόνο της Κερύνειας επίσκοπος Κυπριανός. Ως εθνικός ηγέτης, ο Μακάριος ήταν άκαμπτος και ασυμβίβαστος, όμως τίμιος ταυτόχρονα, αγνός και ειλικρινής αγωνιστής. Εκτός από την συμμετοχή του ως εθελοντή στους Βαλκανικούς πολέμους, διενήργησε μεταξύ 1926 και 1928 εκτεταμένης κλίμακας εράνους στην περιφέρεια του, με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει το όχι ευκαταφρόνητο για την εποχή ποσόν των 2.800 λιρών. Το μεγαλύτερο μέρος του ποσού αυτού διατέθηκε για την ενίσχυση της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας. Ένα αεροπλάνο που αγοράστηκε, ονομάστηκε τιμητικά «Κυρήνεια».

Ο Μακάριος διακρινόταν για τους φλογερούς πατριωτικούς λόγους και ομιλίες του. Εργάστηκε επίσης για την προώθηση της εκπαίδευσης στην επισκοπική του περιφέρεια, όπου ίδρυσε σχολεία και ενίσχυσε τα υφιστάμενα. Λιτός και ολιγαρκής ο ίδιος, αλλά και αυστηρός στην εκτέλεση των καθηκόντων του, ενδιαφέρθηκε ακόμη για την ύπαιθρο, την γεωργία αλλά και την εξύψωση του λαού και του κλήρου. Για τους κληρικούς της περιφέρειας του, ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την παροχή 13ου μισθού. Ίδρυσε επίσης εκκλησίες και ανακαίνισε άλλες.

Η εθνική και υπέρ ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα έντονη και μαχητική δραστηριότητα του Μακαρίου, τον οδήγησε στην εξορία τον Οκτώβρη του 1931, αμέσως μετά την εξέγερση την γνωστή με την ονομασία Οκτωβριανά. Ήταν ένας από τους δέκα Κύπριους πολιτικούς ηγέτες που είχαν εξοριστεί τότε, αφού θεωρήθηκαν από τους πρωταγωνιστές της εξεγέρσεως κατά των Βρετανών.

Συνελήφθη στις, 26 Οκτωβρίου, κι εστάλη στην εξορία, για να εγκατασταθεί τελικά στην Ελλάδα. Εγκατεστημένος στην συνοικία Παγκράτι των Αθηνών, έζησε εκεί τα δεινά του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την εμπειρία της γερμανοϊταλικής κατοχής.

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, και υπό τις νέες συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί, ήρθε το διάταγμα εξορίας του Μακαρίου. Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο, στις 22 Δεκέμβρη του 1946, όπου και του επεφυλάχθη ενθουσιώδης υποδοχή. Στο μεταξύ ο τοποτηρητής Λεόντιος ηγείτο πρεσβείας που είχε πάει στο Λονδίνο, κι έτσι ο Μακάριος ανέλαβε αμέσως ως προεδρεύων του Συμβουλίου Εθναρχίας. Μεταξύ άλλων, προήδρευσε μεγάλου συλλαλητηρίου που οργανώθηκε στη Λευκωσία στις 16.2.1947 προς ενίσχυση του έργου της υπό τον Λεόντιο πρεσβείας.

Ο Μακάριος αρχιεπίσκοπος Κύπρου: Δυστυχώς ο Λεόντιος πέθανε 36 μόνο ημέρες μετά την εκλογή του στο αρχιεπισκοπικό αξίωμα. Η Κυπριακή Εκκλησία δεν είχε προλάβει ακόμη να αναδιοργανωθεί πλήρως και μετά τον θάνατο του Λεοντίου (26 Ιούλη 1947), ο Κυρηνείας Μακάριος παρέμεινε ως ο μόνος νέος υποψήφιος αρχιεπίσκοπος, ενώ είχε αναλάβει και ως τοποτηρητής. Η κυπριακή Αριστερά, που αντιπολιτευόταν τον Μακάριο, ετάχθη κατά της υποψηφιότητας του και προέβαλε ως δικό της υποψήφιο τον (παρεπιδημούντα ακόμη) «εξωκλιματικό» μητροπολίτη Δέρκων Ιωακείμ. Ο τελευταίος, αν και άφησε να εννοηθεί ότι θα αποδεχόταν τυχόν εκλογή του, αναγκάστηκε ωστόσο να αναχωρήσει από την Κύπρο εσπευσμένα, κατόπιν εντολής του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στο οποίο ανήκε και το οποίο ευνοούσε την εκλογή του Κυρηνείας Μακαρίου ως νέου αρχιεπισκόπου, πράγμα που ανοικτά υποστήριξε και η Αθήνα. Το οικουμενικό πατριαρχείο απέστειλε τότε στην Κύπρο δύο άλλους ιεράρχες του, τους μητροπολίτες Περγάμου Αδαμάντιο και Σάρδεων Μάξιμο, για τη συμπλήρωση του αριθμού των απαραίτητων τριών μητροπολιτών προς εκλογή αρχιεπισκόπου. Έτσι παρά το ότι η Αριστερά συνέχισε να προβάλλει ως υποψήφιο τον Ιωακείμ Δέρκων, η εκλογή του Κυρηνείας Μακάριου ήταν πλέον βέβαια. Και πράγματι, αυτός εξελέγη ως νέος αρχιεπίσκοπος Κύπρου στις 24 Δεκέμβρη του 1947.

Ως αρχιεπίσκοπος Κύπρου, ο Μακάριος Β΄ υπηρέτησε για σύντομο διάστημα, από τις 24.12.1947 μέχρι το θάνατο του στις 28.6.1950. Δηλαδή για διάστημα δυόμισι χρόνων.

http://www.prodromos.org.cy/personalities_makariosB.shtm

01

Ο Μακάριος Μυριανθεύς στο Μέτωπο στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13

Μιλούν στον Γιώργο Λεκάκη για τον στρατηγό – και η συζήτηση επεκτείνεται μοιραία και στην Κύπρο και το κυπριακό – ο αντιπρόεδρος του «Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα» στην Αθήνα, Σπύρος Δημητρίου, το το μέλος του ΔΣ του, Ανδρέας Γεωργίου.