Αρχείο για Δεκέμβριος, 2015

«13 knocking at my door» Directed by Athina Krikeli. Ellopia Films USA
With the documentary «13 Knocking at my door», the renowned journalist-director Athina Krikeli of New York, comes to approach the story in her own journalistic perspective: The before and after of the fatal explosion of July 11th 2011 at the Naval Base Evangelos Florakis of Cyprus.

The explosion of a strange cargo shook the foundation of the Naval Base and of the EAC Power Plant

nearby, as well as the foundation of the entire country. The shooting process of the documentary lasted 3 months, while more than 35 interviews were performed so that the viewers would be able to follow the events before and after the explosion. The tragic aftermath of the explosion was: 13 dead and 62 wounded.

This documentary film is an effort to document both the loss of 13 people and also the indifference of many others, before and after the tragic event.

« It has been the most difficult documentary film – states its creator Athina Krikeli – not only because of the nature of its subject, but because of the ‘obstacles’ that many had created for us. It was a difficult process on our part – a struggle of low profile and quick movements so we would not be caught in the tentacles of bureaucracy. Certainly out of the 30 documentaries I have created till today, this one affected me the most! It had opened my eyes to an unpleasant side of Cyprus, while at the same time I met there some of the most wonderful Greeks»!
ADVERTISEMENT

The premiere of the film took place in Cyprus, at the Zena Palace theatre of Nicosia, on January 13th 2013. The date was chosen by Athina Krikeli herself in honour of the 13 victims. Many performances followed in all cities of Cyprus, as well as in the city of Thessaloniki Greece.

H Αθηνά Κρικέλη, πολυβραβευμένη Ελληνίδα δημοσιογράφος και σκηνοθέτιδα, μιλά από τη Νέα Υόρκη με το Νικόλα Ζαννέττο, για την παραγωγή του ντοκιμαντέρ με θέμα τα γεγονότα της 11ης Ιουλίου 2011 στο Μαρί. Τίτλος του ντοκιμαντέρ «Χτυπούν την πόρτα δεκατρείς» , εις μνήμην των 13 θυμάτων της φονικής έκρηξης.

ΣΕΙΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ «1974 – ΡΙΚ ΕΙΚΟΝΑ – ΗΧΟΣ»

Eιδική σειρά με σύντομα ιστορικά ντοκουμέντα για τα δραματικά γεγονότα από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου έως και τις 16 Αυγούστου του 1974 και την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Η παραγωγή των ντοκουμέντων στηρίζεται στο Αρχείο του ΡΙΚ περιλαμβανομένου του ψηφιοποιημένου υλικού στο πλαίσιο του έργου «Ψηφιακός Ηρόδοτος».
Τα φιλμάκια είναι σύντομα και αποτυπώνουν κρίσιμες ιστορικές στιγμές, κάθε ημέρας κατά την οποία εξελισσόταν η κυπριακή τραγωδία.
Η αποτύπωση γίνεται με το συνδυασμό οπτικών και ηχητικών ντοκουμέντων του Αρχείου του ΡΙΚ.

ΜΕΡΟΣ Α’ – 15 ΜΕ 21 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

ΜΕΡΟΣ Β’ – 22 ΜΕ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

ΜΕΡΟΣ Γ’ – 1 ΜΕ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1974

ΜΕΡΟΣ Δ’ – 11 ΜΕΧΡΙ 16 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1974

«Αμμόχωστος Μνήμες και Προσδοκίες»

Ντοκυμαντέρ για την Αμμόχωστο που προβλήθηκε από το ΡΙΚ στις 14 Αυγούστου 2014, επ’ ευκαιρίας της συμπλήρωσης 40 χρόνων από την κατάληψη της πόλης από τον Τουρκικό στρατό.

«Famagusta Memories and Expectations» – Documentary

Documentary about Famagusta which was broadcast by CYBC on the 14th of August 2014, the 40th anniversary of the capturing of the city by the Turkish army.

Παρουσίαση:
Αγγέλα Νικηφόρου

Συνεντέυξεις:
Αγγέλα Νικηφόρου
Σαλίχ Ιρμακλή

Κινηματογράφηση:
Πανίκος Δημητρίου
Αντρέας Λεωνίδου
Μενέλαος Φιλιππίδης
Πέτρος Ρουβήμ
Κυριάκος Κυριάκου
Πανίκος Χρήστου

Μοντάζ:
Χριστιάνα Θεμιστοκλέους
Μαρία Αβραάμ Κατσιάρη

Αρχείο:
Ρένος Μαυρίδης
Σπύρος Γεωργιάδης

Δημοσιογραφική Επιμέλεια:
Κυριάκος Πιερίδης

Σενάριο Σκηνοθεσία Παραγωγή:
Ελλη Χατζηπαρασκευά

Όταν η υποκρισία φτάνει στο ζενιθ… η αλητεία γίνεται ντοκιμαντερ.

Τα αμπελοπούλια υπάρχουν κατα χιλιάδες σε ολη το κόσμο. Δεν απειλούνται από κανένα. Τα αμπελοπούλια έγινα επικερδής επιχείρηση στην Κύπρο όταν λανθασμένα η Κυβέρνηση τα απαγόρευσε αποδεχόμενη μια βλακώδη ντιρρεκτίβα από την Ε.Ε.. Την ίδια στιγμή όμως οι Αγγλοι κυνηγούν αλεπούδες, στη Γαλλία φουα γκρα και στην Ιταλία κιτρυνόπτερο τόνο. (Και τα τρια αυτά είδη βρίσκονται υπό εξαφάνιση, τα αμπελοπούλια όχι)

Κώστας Κυριάκος ΟΥΤΟΠΟΣ

Posted: 14 Δεκεμβρίου, 2015 in Αταξινόμητα

Η ουτοπία είναι όρος δανεισμένος από το ομότιτλο βιβλίο του Τόμας Μορ (Thomas More) που εκδόθηκε το 1518, και περιγράφει μία φανταστική κοινωνία σε ένα νησί του Ατλαντικού Ωκεανού που διαθέτει ένα φαινομενικά τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα. Χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τόσο τις συνειδητές κοινότητες που επιχείρησαν να δημιουργήσουν μια ιδανική κοινωνία, όσο και για τις φανταστικές κοινωνίες που περιγράφονται στη λογοτεχνία.

Με τον όρο/έννοια ουτοπία εννοούμε, τον ιδανικό τόπο ή τις ιδανικές καταστάσεις που δεν υπάρχουν πουθενά (Γι αυτόν τον λόγο ο Μορ χρησιμοποίησε στην λέξη το αρνητικό μόριο ού) και είναι αδύνατον ή πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν.

Με την έννοια αυτή τόσο η Ατλαντίδα του Πλάτωνα όσο και η κομμουνιστική κοινωνία του Καρλ Μαρξ αποτελούν ουτοπίες.

Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί στη φιλοσοφία, την τέχνη, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική αλλά και την πολιτική για να περιγράψει ιδανικές καταστάσεις που είναι αδύνατον ή πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν. Αν και οι προσεγγίσεις μπορεί να έχουν οικονομική, αισθητική, πολιτική ή κοινωνική βάση, πάντα η ουτοπία συνδέεται έντονα με μια αισιόδοξη, ιδεαλιστική, σχεδόν αδύνατη τελειότητα. Εναλλακτικά, για να περιγραφεί μία τέτοια επιθυμητή, ιδανική κοινωνία αλλά ως εφικτός και όχι ως αδύνατος στόχος, έχει χρησιμοποιηθεί ο όρος ευτοπία. Αντίθετα, για μία φανταστική κοινωνία απόλυτης δυστυχίας χρησιμοποιείται ο αρνητικά φορτισμένος όρος δυστοπία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ουτοπία θεωρούνταν για τους δούλους η ελεύθερη αγορά του καπιταλισμού, όπως σήμερα ο κομμουνισμός θεωρείται ουτοπία για τους ζώντες εν καπιταλισμώ. Αντίστοιχα, ουτοπία θεωρούνταν από τις γυναίκες η ψήφος και η ισότητα των δύο φύλων, κοινωνικά και πολιτικά.
Στη λογοτεχνία χρησιμοποιείται και ως χαρακτηρισμός του ιδανικού,όχι μόνο σαν έννοια αλλά και σαν χαρακτηρισμός ατόμου,δηλαδή η σύνδεση του ουτοπικού με μία προσωπικότητα(φανταστικά ιδανική-ονειρευτή οντότητα).

Το ΦΑΚ επισκέπτεται τον Κώστα Κυριάκου (πιο γνωστό ως ‘Ούτοπο’), μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της Κυπριακής πολιτικής, στο σπίτι του στη Μακούντα της Πάφου. Ζώντας κάθε δευτερόλεπτο αφοσιωμένος στο έργο του – και κηρύττοντας τις ιδεολογίες του – ο Ούτοπος προσφέρεται ώς εύκολος στόχος για τα ΜΜΕ αλλά και τους συμπολίτες του. Ταυτόχρονα, ο Ούτοπος πεπεισμένος για τη καλπονοθεία που γίνεται εις βάρος του στις προεδρικές εκλογές, προχωρά ακάθεκτος, με απώτερο στόχο την γνωστοποίηση των ιδεών του και την υλοποίηση του έργου του: τη Νεα Γη. Συναντήσαμε τον Ούτοπο περιβαλλόμενο από τα στοιχεία του κόσμου που φαντάστηκε και δημιούργησε: σημειώσεις, ημερολογία, λεπτομερείς σχέδια, μακέτες και κατασκεύες – στοιχεία που θα συνθέσουν τη Νέα Γη.

Ο Ιανός (Giano di Lusignano, 1375 – 10 Ιουνίου 1432) ήταν βασιλιάς της Κύπρου από το 1398 έως το 1432. Τα γνωστότερα και σημαντικότερα γεγονότα που συνέβησαν κατά την βασιλεία του ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια ανακατάληψης της πόλης της Αμμοχώστου από τα χέρια των Γενουατών, η εισβολή στην Κύπρο των Σαρακηνών (Μαμελούκων), τους οποίους ο Ιανός αντιμετώπισε σε μεγάλη μάχη στη Χοιροκοιτία, και η επανάσταση του Κυπρίου δουλοπάροικου Αλέξη.

Οι συνεχείς επιδρομές, οι λεηλασίες, οι πολεμικές επιχειρήσεις του Ιανού κατά των Γενουατών και οι επιδημίες και οι εισβολές των ακρίδων, οδήγησε τους Κυπρίους δουλοπάροικους που ζούσαν σε συνθήκες πλήρους εξαθλίωσης, σε εξέγερση. Αρχηγός των επαναστατών Κυπρίων χωρικών ήταν ένας ονόματι Αλέξης, που ανακηρύχτηκε βασιλιάς στο Λευκόνοικο. Η επανάσταση φαίνεται ότι ήταν μεγάλης κλίμακας κι είχε υποστηριχτεί από το λαό, που εξέλεξε δικούς του αρχηγούς σε πολλά μέρη της Κύπρου (Λεμεσό, Λεύκα, Ορεινή, Περιστερώνα, Μόρφου και Λευκόνοικο).

Οι ευγενείς και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας προσπαθούσαν ν’ αντιμετωπίσουν την επανάσταση του Ρήγα Αλέξη και ταυτόχρονα άρχισαν τις προσπάθειες απελευθέρωσης και του Ιανού που κρατείτο αιχμάλωτος στο Κάιρο. Με βοήθεια από την Ευρώπη, η επανάσταση των χωρικών κατεστάλη μετά από 10 περίπου μήνες. Ο ίδιος ο αρχηγός των επαναστατών συνελήφθη αιχμάλωτος. Αφού πέρασε τρομερά βασανιστήρια, εκτελέστηκε στη Λευκωσία στις 12 Μαΐου 1427, την ίδια μέρα που ο βασιλιάς Ιανός έφτασε στην Πάφο από το Κάιρο.

Χρονικόν, Λεόντιος Μαχαιράς

§696.-Καὶ ἅνταν ἐπῆγεν τὸ παράνομον φουσάτον, ἐσηκώθησαν [τὰ σπιτία τοὺς λᾶς, καὶ ἐποῖκαν κούρση καὶ φόνους πολλούς] ὁμοίως ἕνα(ς) σορδάτος τοῦ ρηγὸς ὀνόματι Σφόρτζα ἐκούρτζεψεν ὅσον ἔσσωννεν, καὶ ἔθελε νὰ κρατήση τὴν ἀφεντίαν μὲ τοὺ(ς) Σπανιόλιδες εἰς τὴν Πάφον. Ἔβαλαν οἱ χωργιάτες καπετάνον εἰς τὴν Λεύκαν, ἄλλον καπετάνον εἰς τὴν Λεμεσόν, ἄλλον εἰς τὴν Ὀρεινήν, καὶ εἰς τὴν Περιστερόναν ἄλλον, καὶ εἰς τοῦ Μόρφου καπετάνον, καὶ εἰς τὸ Λευκόνικον ρήγαν Ἀλέξην, καὶ ὅλοι οἱ χωργιάτες ἐδόθησαν εἰς τὴν ᾿πόταξίν του· καὶ ἀννοῖξαν τὲς ἀποθῆκες καὶ ἐκουβαλοῖσαν τὰ κρασία τοὺς καλοπίχερους, [ἕτεροι ἐπαῖρναν τὸ ψουμὶν ἀπὸ τ᾿ ἁλώνια,] ἄλλοι τᾲ ζαχάριτα καὶ τὰ προδέλοιπα πράγματα τοὺς καλοὺς λᾶς. Ὁμοίως ἕνας Ἀρμένης καβαλλάρης ἔπαιρνεν τὴν γεναῖκαν του νὰ πάγῃ εἰς τὴν Πάφον, καὶ εἰς τὸ καπετανίκιν τῆς Λεύκας ἐδυναστέψαν τὴν γυναῖκαν του, καὶ κεῖνον ἐσκότωσάν τον. Ὁ πίσκοπος ὁ λατῖνος ὁ φρὲ Σαλαμοὺς ἐπήγαινεν πρὸς τὴν Ἀμόχουστον, καὶ ἐπίασέν τον τὸ φουσάτον τοῦ ρὲ Ἀλέξη, καὶ ἐκουρσεῦσαν τον καὶ ἐδέραν τον, καὶ ἐποῖκαν του πολλὴν μεγάλην ἀντροπήν, καὶ ἐσκαπίασεν ἀπὸ τὸν θάνατον. Καὶ πολλὰ κακὰ ἐποίκασιν, καὶ ὁ θεὸς δὲν τὰ ᾿βάσταξεν.
§697.-Γροικῶντα ὁ γαρδηνάλλης τὲς ἀπιστίες καὶ κα(κὰ) τὰ ἐπολομοῦσαν οἱ [λύκοι] καὶ χωργιάτες, ὠρδινίασεν κουβερνούρην τὸν σὶρ Πατὴ τε Νόρες τὸν μαριτζᾶν τῶν Ἱεροσολύμων, καὶ τὸν σὶρ Χαρρὴν τε Ζιπλέτ, τὸν Περρὴν Μαχαιρᾶ τὸν βαχλιώτην τοῦ ρηγός, μὲ φουσάτον, καὶ ἦλθαν καὶ ἐπιάσαν τὴν Λευκουσία. Καὶ ἐδιαλάλησεν, πᾶσα ἄνθρωπος νὰ κάτζῃ φρόνιμα καὶ νὰ πολομοῦν τὲς δουλεῖες τους, ὡς γοιὸν ἦσαν μαθημένοι, καὶ τινὰς μηδὲν τορμήσῃ νὰ ποίση καμίαν ἀγανάκτησιν, ἀπάνω εἰς τὸ κορμίν του. Καὶ ὠρδινίασεν τὸν φρὲ Ἄγκελον τοῦ Σπιταλλίου, ὅπου ἦτον εἰς τὴν Πάφον ἐμπαλής, νὰ πάγῃ νὰ χαλάσῃ τὰ καπετανίκια τοὺς χωργιάτες μὲ τὸν Ἀντωνίε τα Μιλᾶ· καὶ ἐπῆγαν καὶ ηὗραν τοὺς καπετάνους τοῦ Μόρφου καὶ τῆς Λεύκας, καὶ τοὺς μὲν ἐφουρκίσαν, τοὺς δὲ ἐκόψαν τὲς μοῦττες τους, καὶ ἄλλο ἐφύγαν· καὶ ἔπαψεν (ἡ) κακοσύνη τοὺς καταραμένους χωργιάτες. Καὶ ὁ σὶρ Χαρρὴν τε Ζιπλὲτ μὲ τὸν Περρὴν Μαχαιρᾶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Λεμεσόν, καὶ ἐποίκασιν κρίσες ὡς καὶ εἰς τοῦ Μόρφου, καὶ ἑτέρ᾿ ἐπιάσαν τὸν ρὲ Ἀλέξην καὶ ἐφέραν τον εἰς τὴν Λευκωσίαν· καὶ ἐκρεμμάσαν τον εἰς τὴν φούρκαν τῇ δευτέρα εἰς τὰς ιβʹ μαγίου ͵αυκζ Χριστοῦ.

…..
§700.-Καὶ τὴν δευτέραν ἐφέραν μαντάτον πῶς ὁ ρήγας ἀνέφανεν εἰς τὴν Πάφον εἰς τὲς ιβʹ μαγίου ͵αυκζʹ Χριστοῦ· καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἐφουρκίσαν τὸν ρὲ Ἀλέξην, καθὼς ἄνωθεν δηλοῖ· ὁ ποῖος ἦτον ἀγελάρχης τοῦ ἐφφικίου τῆς τζάμπρας τοῦ ρηγός, πάροικος ἀπὲ τὸ χωργιὸν τῆς Κατομηλίας.

Ο λόγος όιπόν για τον Ρε Αλέξη (ή Ρήγα Αλέξη), χωρικό επαναστάτη κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, ακόμα μια περίοδος όπου η Κύπρος βρισκόταν σκλαβωμένη στα χέρια κατακτητών, ο οποίος απαγχονίσθηκε από τους Φράγκους τη 12η Μαΐου 1427. Η ιστορία και πλοκή της ξεχασμένης αυτής επανάστασης του Ρε Αλέξη διασώζεται μόνο από δύο παραγράφους του Λεοντίου Μαχαιρά, ο οποίος βίωσε τα γεγονότα.
Σε μία περίοδο όπου οι Έλληνες της Κύπρου υπέφεραν εξευτελιστική μεταχείριση, από τους άρχοντες της Φραγκοκρατίας, οι οποίοι αντάλλαζαν δουλοπάροικους ακόμα και με σκύλους, μία εποχή βίαιου εκλατινισμού και καταδίωξη της ορθοδοξίας, οργανώθηκε η επανάσταση από τον Ρε Αλέξη που χάρισε προσωρινά μια ανάσα ελευθερίας στο βασανισμένο λαό της Κύπρού. Στο κίνημα αυτό συμμετείχαν κυρίως Κύπριοι χωρικοί και ξέσπασε μετά την επιδρομή των Μαμελούκων της Αιγύπτου στη Κύπρο. Η βάρβαρη εισβολή των Μαμελούκων είχε ως αποτέλεσμα την αιχμαλωσία του βασιλιά Ιανού και τη λεηλασία της Λεμεσού και της Λευκωσίας. Με την αποχώρηση των Αιγυπτίων, οι Κύπριοι χωρικοί επαναστατούν και αναδεικνύουν τον Αλέξη βασιλιά τους. Για ένα μικρό διάστημα έπαψε η Φραγκοκρατία στη Κύπρο, εγκαταστάθηκε καθεστώς λαϊκής κυριαρχίας και μοιράστηκε γη στον αγροτικό λαό που αποτελούσε το μεγαλύτερο κομμάτι των Κυπρίων. Αργότερα όμως η Φραγκοκρατία επανήλθε και ο Ρε Αλέξης απαγχονίσθηκε, λαμβάνοντας, όπως και οι σύγχρονοι ήρωες του Κυπριακού Ελληνισμού, τη δική του ξεχωριστή θέση στο πάνθεον των ηρώων.
Ο Ρε Αλέξης, ήταν ένας απλός δουλοπάροικος, όμως ήταν σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους υπόδουλους Έλληνες Κύπριους που έζησαν κατά την Φραγκοκρατία, αφού δούλευε ως «αγελάρχης» για τον βασιλιά. Είναι αξιοθαύμαστο πως παρά τα «προνόμια» και τα «πλεονεκτήματα» που του προσέφερε η ιδιότητά του σε σχέση με αυτή των συμπατριωτών του, αγωνίστηκε και θυσιάστηκε για την ελευθερία των καταπιεσμένων Ελλήνων της Κύπρου, διεξάγοντας με πενιχρά μέσα επανάσταση ενάντια στη Φραγκοκρατία.
Είναι λυπηρό το γεγονός πως στα σχολεία, το μάθημα της ιστορίας δεν αφιερώνει ούτε μία σελίδα για τη λαμπρή προσωπικότητα του Ρε Αλέξη και την επανάσταση ενάντια στη Φραγκοκρατία της οποίας ηγήθηκε. Άτομα με τη ψυχική δύναμη και την αγωνιστικότητα του Ρε Αλέξη σπανίζουν σήμερα στη Κύπρο, η οποία αφενός διέρχεται οικονομική, κοινωνική και θεσμική κρίση και αφετέρου καλείται να αντιμετωπίσει την τουρκική κατοχή και τους τουρκικούς σχεδιασμούς για ολοκλήρωση του εγκλήματος εις βάρος της νήσου. Η βραχύβια ιστορική επιτυχία του Ρε Αλέξη υπενθυμίζει πως όσο παραμένουμε βολεμένοι στους καναπέδες μας, όσο δηλώνουμε «κουρασμένοι» από το Κυπριακό και προβαίνουμε σε παραχωρήσεις για μία ταχεία και πρόχειρη διευθέτηση, η μοίρα μας θα καθορίζεται από τρίτους: τον ξένο παράγοντα και την πολιτική μας ηγεσία. Ηγεσία η οποία δόμησε ένα κύκλωμα διαφθοράς και διαπλοκής, συντηρεί ένα σύστημα πελατειακής σχέσης και η οποία με τους πολυδάπανους κομματικούς μηχανισμούς και τις στρατιές προθύμων κομματικών πιονιών, υπονομεύει τα τελευταία τείχη εθνικής αντιστάσεως. Σε αυτές τις δύσκολες εποχές, ο Ρε Αλέξης, όπως και οι αγωνιστές της επανάστασης αλλά και του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, αποτελούν μνημεία αγωνιστικότητας, αντίστασης και υπενθυμίζουν τον προαιώνιο πόθο των Ελλήνων για λευτεριά. Η θυσία του αφανούς και ξεχασμένου ήρωα αποδεικνύει και αυτή με τη σειρά της πως η ελευθερία κερδίζεται, δεν χαρίζεται.
Γραφείο Τύπου
ΜΕΤΩΠΟ Κυπρίων Φοιτητών Ηνωμένου Βασιλείου
May 12, 2014

Η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίου στην Κύπρο

 «Για τους 5-6 κουμμουνιστάς ποδοσφαιριστάς, δεν έχομεν παρά να τούς επαναλάβωμεν όσα είπαμεν διά τους ομοϊδεάτας των άλλων Συλλόγων: ΌΞΩ από τα γήπεδά μας. Κάμετε δικά σας. Εις τα δικά μας γήπεδα θα μπαίνουν μόνον εκείνοι που σκέπτονται ως Έλληνες και όχι εκείνοι που εξυμνούν τους προδότας… »
–«Νέος Κυπριακός Φύλαξ 26.5.1948»