Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2016

Advertisements

Περιγραφή: Ένα ντοκιμαντέρ – αφιέρωμα για το αρματαγωγό «Λέσβος», που πολέμησε τον Ιούλιο του 1974 παρά τις αντίθετες εντολές που είχε στα ύδατα της Κύπρου. Ένα χρονικό της Τουρκικής Εισβολής του 1974 όπως τα έζησαν οι πρωταγωνιστές. Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται στο αρματαγωγό «Λέσβος» που δόθηκε στον ελληνικό στρατό από τις ΗΠΑ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και απέπλευσε μετά από αλλεπάλληλες και διαφορετικές εντολές στην Κύπρο στις 17.07.1974. Στην αρχή γίνεται μια ξενάγηση στο πλοίο, που βρίσκεται στην Αθήνα, λίγο πριν καταστραφεί, ενώ μετά ξεκινά με βίντεο και συνεντεύξεις από τους πρωταγωνιστές και με δηλώσεις από την γυναίκα του καπετάνιου του ιστορικού πλοίου. Παρεμβάλλονται ιστορικά σχόλια για την δυναμική των πλοίων που μπορεί να άλλαζε τον ρου της ιστορίας, όπως δηλώνουν, αποφεύγοντας το δεύτερο κύμα απόβασης της Εισβολής. Στο τέλος παρουσιάζει πώς τελείωσε η πλεύση του πλοίου και πώς οι πρωταγωνιστές τους δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ από την πολιτική ηγεσία.

Παραγωγός: Ανδρέας Κωνσταντινίδης.
Διάρκεια: 01:03:02.
Ημερομηνία: 1997-07-20.

Παραγωγή – Copyright: ΡΙΚ (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου) 1997.

Το «Εθνικό Μέτωπο» εκδηλώθηκε για πρώτη φορά την Άνοιξη του 1969 με παράνομη ρίψη φυλλαδίων, στα οποία καταγγελλόταν η «Τριανδρία» της Κυβέρνησης Μακαρίου Π. Γιωρκάτζης, Γ. Κληρίδης, Τ. Παπαδόπουλος  για λανθασμένο χειρισμό του εθνικού ζητήματος, εγκατάλειψη της Ένωσης, ανθενωτική στάση και διάθεση συνθηκολόγησης. Στόχος τους ήταν η προάσπιση της γραμμής Μακαρίου με την οποία συμφωνούσαν. Στα αρχικά στάδια ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος είχε συνεργαστεί με τα βασικά και ιδρυτικά μέλη αυτής της οργάνωσης και τους έδινε οδηγίες.

Το «Εθνικό Μέτωπο» στρατολογούσε τους οπαδούς του κυρίως από πρώην στελέχη της ΕΟΚΑ και τα μέλη κατηχητικών – χριστιανικών σχολείων και εθνικόφρονων σωματείων. Το «Εθνικό Μέτωπο» ήταν οργανωμένο κατά το πρότυπο της ΕΟΚΑ έτσι τα μέλη τους δεσμεύονταν με τον εξής όρκο.

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν και την Ελλάδα.

1)Πίστιν εις την Εθνική Ελευθερία και την εξυγίανση της Πατρίδος μας, και ότι θα αγωνισθώ δι΄ όλων μου των δυνάμεων, δεν θα φεισθώ κόπων και μόχθων, και δεν θα διστάσω να θυσιάσω και αυτήν την ζωήν μου δια την επικράτησιν των αρχών και σκοπών του Εθνικού Μετώπου.
2)Ότι θα υπακούω και πειθαρχώ τυφλά εις τους ανωτέρους μου, οι οποίοι είναι εντεταλμένοι από του Αρχηγού του Εθνικού Μετώπου και θα εκτελώ άνευ οιασδήποτε αντιρρήσεως πάσαν διαταγήν.
3) Δεν θα προδώσω ποτέ κανένα απολύτως μυστικό ή μέλος της Οργάνωσης έστω και αν συλληφθώ και βασανισθώ. Εν εναντία περίπτωσει θα είμαι άξιος οιασδήποτε τιμωρίας ήθελε μοι επιβληθή υπό του Εθνικού Μετώπου και άξιος της κοινής καταφρονήσεως».

Πέραν από την ρίψη φυλλαδίων και απειλητικών επιστολών επεκτάθηκαν γρήγορα και στην παρανομία, στην αντικομμουνιστική και αντικυβερνιτική προπαγάνδα, την συνθηματολογία σε τοίχους και κυρίως σε στρατώνες. Στην οργάνωση βαθμιαία μπήκαν και άτομα με καθαρά αντι-Μακαριακή πολιτική. Μετά την απόπειρα δολοφονίας του Αρχηγού Αστυνομίας Χασάπη και την κλοπή εκρηκτικών υλικών από λατομεία ουσιαστικά τέθηκαν εκτός νόμου με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου σε συνεδρία του στις 28 Αυγ 1969 και κηρύχθηκε ως παράνομη οργάνωση μετά από έντονες πιέσεις του Γλ. Κληρίδη προς τον Μακάριο ο οποίος προσπαθεί να τις καλύψει.

Το «Εθνικό Μέτωπο» συνέχισε με διαλείμματα την παράνομη δράση του μέχρι το Μάιο του 1970 οπότε μέλη του κατέλαβαν τον Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού και πήραν μικρόν αριθμόν όπλων και πυρομαχικών. Το «Εθνικό Μέτωπο» διέψευσε την φήμη ότι ήτο εργον δικό του έτσι την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβαν τότε δύο νεοφανείς ομάδες οι «Ιερός Λόχος» και «Εθνική Αντίσταση» οι οποίες ήταν μέλη που διεφώνησαν με την ηγεσία του Ε.Μ..

Στις 24 Ιουνίου 1970 το Εθνικό Μέτωπο Πάφου δηλώνει την με επιστολή της προς Αρχιεπίσκοπο Μακάριο την άμεση διάλυση των όλων των ομάδων της επαρχίας Πάφου. Το παράδειγμα αυτό ακολούθησαν και άλλες επαρχιακές οργανώσεις παραδίδοντας συνάμα και τον οπλισμό τους.

Ξεκινά τότε μια δίκη παρωδία όπου οι παράνομοι εκβιάζουν τον Μακάριο και ο Μακάριος τους δικαστές. Το αποτέλεσμα των ζυμώσεων είναι να παραδεχτούν τα έργα τους για τα γεγονότα της Λεμεσού, αλλά δεν θα μιλήσουν καθόλου για την οργάνωση τους και τις άλλες τους παράνομες ενέργεις έτσι θα καταδικαστούν αλλά θα αφεθούν τελικά ελέυθεροι μετά από ένα μήνα!

 

Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 1960
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οι βουλευτικές εκλογές του 1960 ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πραγματοποιήθηκαν στις 31 Ιουλίου 1960. Ήταν οι μοναδικές βουλευτικές εκλογές στις οποίες ψήφισαν και οι Τουρκοκύπριοι.

Ιστορικό

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν λίγες μέρες πριν επικυρωθεί από τη βρετανική βουλή το νομοσχέδιο για την ανεξαρτησία της Κύπρου (16 Αυγούστου 2015). Το Μικτό Συμβούλιο αποφάσισε στις 5 Ιουλίου 1960 τη διεξαγωγή βουλευτών για τη Bουλή των Aντιπροσώπων στις 31 Ιουλίου 1960.

Οι θέσεις των βουλευτών ήταν 50. Βάσει του συντάγματος η αναλογία Ελλήνων-Τούρκων βουλευτών πρέπει να είναι 70%-30%. Έτσι, οι Έλληνες (Ελληνοκύπριοι) βουλευτές που εκλέγονταν από την ελληνική κοινότητα ήταν 35 και οι Τούρκοι (Τουρκοκύπριοι) βουλευτές που εκλέγονταν από την τουρκική κοινότητα ήταν 15.

Εκλογικό σύστημα

Το εκλογικό σύστημα που ίσχυε ήταν το Πλειοψηφικό.

Έδρες ανά επαρχία

Οι έδρες κατανέμονταν ανά επαρχία ως εξής:

Επαρχία Έδρες Ελλήνων Έδρες Τούρκων Σύνολο
Λευκωσία 12 5 17
Λεμεσός 7 3 10
Αμμόχωστος 7 2 9
Λάρνακα 3 2 5
Πάφος 4 2 6
Κερύνεια 2 1 3
Σύνολο 35 15 50

Εκλογές ελληνικής κοινότητας

Τις εκλογές διεκδίκησαν οι συνδυασμοί του Πατριωτικού Μετώπου σε όλες τις περιφέρειες, του ΑΚΕΛ σε τρεις περιφέρειες και του Παγκύπριου Συνδέσμου Αγωνιστών σε δύο περιφέρειες καθώς και ανεξάρτητοι υποψήφιοι.

Όλοι οι υποψήφιοι ήταν άνδρες. Η μόνη γυναίκα που είχε θέσει υποψηφιότητα ως ανεξάρτητη, η Kαλλισθένη Mαούνη, αποσύρθηκε 4 μέρες πριν τις εκλογές μετά από εκκλήσεις του Πατριωτικού Μετώπου προς τους ανεξάρτητους υποψήφιους.

Κόμματα

Τα κόμματα που συμμετείχαν ήταν:

  • Πατριωτικό Μέτωπο: Το Πατριωτικό Μέτωπο αποτελούσε το σχηματισμό των συνασπισμένων κεντροδεξιών δυνάμεων με σκοπό τη διεκδίκηση των εκλογών. Προήλθε από μετασχηματισμό του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου Αναδημιουργίας (Ε.Δ.Μ.Α.), που ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1959 και στήριξε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στις προεδρικές εκλογές του 1959. Επικεφαλής του Πατριωτικού Μετώπου στις εκλογές ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης.

Στις εκλογές δεν συμμετείχε το κόμμα Δημοκρατική Ένωση, το οποίο ήταν δεξιό κόμμα, αντιπολιτευόμενο στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Απέφυγε τη διεκδίκηση βουλευτικών εδρών το 1960, μετά τη διακοπή της συνεργασίας με το ΑΚΕΛ για τις προεδρικές του 1959.

Αποτελέσματα

Οι εκλογές έγιναν για τυπικούς λόγους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος μοίρασε τις έδρες μεταξύ Πατριωτικού Μετώπου και του ΑΚΕΛ, με το Πατριωτικό Μέτωπο να παίρνει 30 έδρες και το ΑΚΕΛ 5 έδρες. Η συμφωνία πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Αρχιεπισκόπου και των δύο κομμάτων. Το ΑΚΕΛ αναγκάστηκε να συμφωνήσει στο διαχωρισμό των εδρών αφού, λόγω του ότι το εκλογικό σύστημα ήταν πλειοψηφικό, το Πατριωτικό Μέτωπο που έλεγχε πέραν του 60% των ψήφων, θα μπορούσε να εκλέξει και τους 35 βουλευτές. Λόγω του προκαθορισμένου αποτελέσματος από τα δύο κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές, η αποχή έφτασε στο 39,1%. Η ψηφοφορία δεν ήταν υποχρεωτική. Τις περισσότερες ψήφους έλαβε ο Γλαύκος Kληρίδης στην περιφέρεια Λευκωσία (31831 ψήφους).

Κόμματα Ψήφοι % +/– Έδρες +/–
Πατριωτικό Μέτωπο 82888 56,1 30
ΑΚΕΛ 51719 35 5
Παγκύπριος Σύνδεσμος Αγωνιστών 0
Ανεξάρτητοι 0
Έγκυρα 136103 98,47% 35
Άκυρα/Λευκά 2155 1,53%
Ψήφισαν 138218 57,79%
Εγγεγραμμένοι 239167
Πηγές: Βουλή των Αντιπροσώπων

Εκλεγμένοι βουλευτές

Οι εκλεγμένοι βουλευτές ήταν:

Κόμμα Επαρχία
Λευκωσία Λεμεσός Αμμόχωστος Λάρνακα Πάφος Κερύνεια
Πατριωτικό Μέτωπο Γλαύκος Κληρίδης
Λέλλος Δημητριάδης
Χαρίδημος Χατζηχάρος
Νίκος Κόσης
Βάσος Λυσσαρίδης
Τίτος Φάνος1
Μιχαλάκης Σαββίδης
Πέτρος Στυλιανού2
Γεώργιος Τομπάζος3
Ιωσήφ Γιαμάκης
Αντώνης Αναστασιάδης
Αιμίλιος Φράγκος
Στέλιος Μιχαηλίδης
Χριστόδουλος Μιχαηλίδης
Ανδρέας Παπαδόπουλος (Δάφνης Παναγίδης)5
Λεύκιος Ροδοσθένους8
Νίκος Αγγελίδης
Κώστας Χριστοδουλίδης4
Ανδρέας Καρσεράς
Παύλος Παυλάκης
Γεώργιος Σάντης
Παναγιώτης Τουμαζής
Σταύρος Ποσκώτης
Γεώργιος Τζιρκώτης7
Σωτήρης Γιαννάκης
Γεώργιος Ιωαννίδης
Ηρόδοτος Νικολαΐδης
Πανίκος Σιβιτανίδης
Φειδίας Παρασκευαΐδης
Ανδρέας Γιάγκου
ΑΚΕΛ Εζεκίας Παπαϊωάννου
Ανδρέας Ζιαρτίδης
Γιάγκος Ποταμίτης Χαμπής Μιχαηλίδης Χρύσης Δημητριάδης

1Την 21η Απριλίου 1966 ο Τίτος Φάνος, με επιστολή του προς την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπέβαλε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, αποδεχόμενος το διορισμό του από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ ως Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων στις 19 Απριλίου του 1966. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή.

2Ο Πέτρος Στυλιανού εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου στην εκλογική περιφέρεια Λευκωσίας. Το 1962 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του.

3Την 21η Απριλίου του 1966 ο Γεώργιος Τομπάζος, με επιστολή του προς την ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, υπέβαλε την παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, αποδεχόμενος το διορισμό του από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ ως Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στις 19 Απριλίου του 1966. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή.

4 Ο Κώστας Χριστοδουλίδης εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου στην εκλογική περιφέρεια Αμμόχωστου. Το 1966 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του.

5 Ο Δάφνης Παναγίδης εκλέχθηκε στην αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 για πλήρωση της κενωθείσας έδρας του Ανδρέα Παπαδόπουλου, ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ στις 16 Αυγούστου 1960. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή. Το 1966 παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και η έδρα παρέμεινε κενή.

6 Ο Λεύκιος Ροδοσθένους έχασε τη βουλευτική του ιδιότητα μετά από απόφαση της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 21ης Ιουλίου 1961. Η βουλευτική έδρα παρέμεινε κενή.

7 Ο Γεώργιος Τζιρκώτης εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Ιουλίου 1960 ως υποψήφιος του Πατριωτικού Μετώπου στην εκλογική περιφέρεια Λάρνακας. Το 1966 διαγράφηκε από το Πατριωτικό Μέτωπο και παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής για το υπόλοιπο της θητείας του.

Εκλογές ελληνικής κοινότητας

Εκλεγμένοι βουλευτές

Οι εκλεγμένοι βουλευτές ήταν:

Επαρχία
Λευκωσία Λεμεσός Αμμόχωστος Λάρνακα Πάφος Κερύνεια
Οσμάν Ορέκ (Μεχμέτ Κεμάλ Ντενίς)1
Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ (Ιμπραχίμ Ορχάν )2
Ριζά Χαλίτ Αλή
Σελτσιούκ Σιακίρ Σομέκ
Ουμίτ Σουλεϊμάν Ονάν
Χουσεΐν Ντερβίς
Ραμαντάν Τζεμίλ
Χασάν Αντνάν Γκιουβενέρ
Νιαζί Μανιέρα (Ναμπί Νεμπίλ)3
Μπουρχάν Ναλμπάντογλου
Ορχάν Μουντερίσογλου
Νεντζέτ Χουσεΐν
Αχμέτ Αζίζ Αλτάι
Χαλίτ Κιαζίμ Σιεμσιεντίν (Κιαζίμ Αϊλά Χαλίτ)4
Αχμέτ Μιντχάτ Μπερμπέρογλου

1 Ο Μεχμέτ Κεμάλ Ντενίς εκλέχθηκε στην αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 για πλήρωση της κενωθείσας έδρας του Οσμάν Ορέκ, ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Άμυνας από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ στις 16 Αυγούστου 1960. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή.

2 Ο Ιμπραχίμ Ορχάν εκλέχθηκε στην αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 για πλήρωση της κενωθείσας έδρας του Φαζίλ Μουσταφά Πλουμέρ, ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ στις 16 Αυγούστου 1960. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή.

3 Ο Ναμπί Νεμπίλ εκλέχθηκε στην αναπληρωματική εκλογή που διεξήχθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 για πλήρωση της κενωθείσας έδρας του Μανιέρα Νιαζί, ο οποίος διορίστηκε Υπουργός Υγείας από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ στις 16 Αυγούστου 1960. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή.

4Στις 24 Σεπτεμβρίου 1963 ο Κιαζίμ Σιεμσιεντίν Χαλίτ σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Τη θέση του κατέλαβε η σύζυγός του, Κιαζίμ Αϊλά Χαλίτ, η οποία έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση ενώπιον της ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων και ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 25 Οκτωβρίου 1963.

5 Το Δεκέμβριο του 1961 δημιουργήθηκε η ανεξάρτητη τουρκική ομάδα, στην οποία εντάχθηκαν έντεκα από τους δεκαπέντε Τουρκοκύπριους βουλευτές του Τουρκικού Εθνικού Μετώπου (Ιμπραχίμ Ορχάν, Ριζά Χαλίτ Αλή, Σελτσιούκ Σιακίρ Σομέκ, Χασάν Αντνάν Γκιουβενέρ, Νεμπίλ Ναμπί, Μπουρχάν Ναλμπάντογλου, Ραμαντάν Τζεμίλ, Αχμέτ Αζίζ Αλτάι, Χαλίτ Κιαζίμ Σιεμσιεντίν, Ορχάν Μουντερίσογλου, Νεντζέτ Χουσεΐν). Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής Ορχάν Μουντερίσογλου ήταν ο πρόεδρος της ανεξάρτητης τουρκικής ομάδας, ο Ριζά Χαλίτ Αλή ο αντιπρόεδρος και ο Μπουρχάν Ναλμπάντογλου ο γραμματέας.

Αντιπρόσωποι θρησκευτικών ομάδων

Οι θρησκευτικές ομάδες των Αρμενίων, των Λατίνων και των Μαρωνιτών εκπροσωπούνταν με εκλεγμένους αντιπροσώπους τους στην Ελληνική Κοινοτική Συνέλευση μέχρι τη μεταβίβαση των νομοθετικών αρμοδιοτήτων της στη Βουλή το Μάρτιο του 1965. Από το 1965 μέχρι το 1970 οι τρεις αντιπρόσωποι εκπροσωπούσαν την ομάδα τους στη Βουλή με ετήσια παράταση της θητείας τους. Το 1960 οι εκλεγμένοι υποψήφιοι των θρησκευτικών ομάδων ήταν:

  • Μαρωνιτών: Ιωάννης Μαυρίδης
  • Αρμενίων: Μπερτζ Τιλπιάν
  • Λατίνων: Άντονυ Πιετρώνη

Πρόεδρος της Βουλής

Στις 16 Αυγούστου 1960 η Βουλή των Αντιπροσώπων συνήλθε στην πρώτη της συνεδρίαση. Καθήκοντα προέδρου ασκούσε ο γηραιότερος των Ελλήνων βουλευτών, Χαρίδημος Χατζηχάρος. Καθήκοντα αντιπροέδρου ασκούσε ο γηραιότερος των Τούρκων βουλευτών, Νιαζί Μανιέρα. Για την Α΄ βουλευτική περίοδο Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο Γλαύκος Κληρίδης και αντιπρόεδρος ο Ορχάν Μουντερίσογλου. Και οι δύο εξελέγησαν άνευ ανθυποψηφίου. Μόνο για αυτή τη βουλευτική περίοδο, η Βουλή είχε αποφασίσει ότι σε περίπτωση προσωρινής απουσίας του Προέδρου της Βουλής, ο αντικαταστάτης του θα είναι ο πρόεδρος της Νομικής Επιτροπής.[1]

Τηλεοπτική Παραγωγή ΡΙΚ με τα πιο σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Έτος Παραγωγής: 2010

Για τα 50χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας

(Επί Προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια)

Μέρος Ι Συμφωνίες Κυπριανού – Ντενκτας

Μέρος Κ Δεικτες Κουεγιαρ

Μέρος Λ Γιώργος Βασιλείου – Ιδέες Γκάλι

Μέρος Μ Γλαύκος Κληρίδης

Μέρος Ν Σχέδιο Αναν

Μέρος Ξ Τάσσος Παπαδόπουλος ΟΧΙ

Μέρος Ο Τα Δημοψηφίσματα

 

 

 

 

 

Τηλεοπτική Παραγωγή ΡΙΚ με τα πιο σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Έτος Παραγωγής: 2010

Για τα 50χρονια της Κυπριακής Δημοκρατίας

Επί Προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια

Μέρος Α) Ο Αγώνας του 55-59

Μέρος Β΄Η εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1960

Μέρος Γ΄ Τα 13 Σημεία και τα Δεκεμβιανά του 1963

Μέρος Δ΄Τουρκικές Απειλές 1964 (Τουρκανταρσία)

Μέρος Ε΄1967-1974

Μέρος Στ΄Τουρκική Εισβολή

Μέρος Ζ΄ Πραξικόπημα

Μέρος Η΄ Η Κυπριακή Τραγωδία

Μέρος Ζ΄

Μέρος Η΄Συμφωνίες Μακαρίου – Ντενκτας

ΠΕΤΡΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: Η Τουρκανταρσία μέσα από μαρτυρίες Τουρκοκυπρίων

Ο Κος Πέτρος Σαββίδης αναλύει τα στοιχεία που ανακάλυψε ερευνώντας για την διατριβή του σε σχέση με την προσπάθεια κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους Τούρκους ΠΑΝΟΠΛΟΥΣ στασιαστές το ’63-’64 με την βοήθεια του Τουρκικού Κράτους.

Οι ίδιοι οι Τούρκοι παραδέχτηκαν πως επέλεγαν μιναρέδες για την τοποθέτηση πολυβόλων, ώστε να κερδίσουν τον πόλεμο των εντυπώσεων διεθνώς, ενώ δεν ήταν λίγοι οι Τουρκοκύπριοι που ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ από την ΤΜΤ για την άρνησή τους να κλειστούν μέσα στους θύλακες !

Η ανάλυση αυτή, αποτελεί απάντηση σε όσα προπαγανδιστικά και φανταστικά είχαμε την ‘ευκαιρία’ να ακούσουμε μέσα από το Κρατικό ΡΙΚ που φαίνεται πως ανέλαβε την μαζική πλύση εγκεφάλου μας.

* Υποψήφιος Καθηγητής Ιστορίας,
Παν. Birmingham

Σημείωση: Oλόκληρη η εκπομπή βρίσκεται στον πιο κάτω σύνδεσμο:
http://www.youtube.com/watch?v=awiBUl97lig

Από την εκπομπή του ΡΑΔΙΟ ΠΡΩΤΟ:
«Πρώτη Εκπομπή»

6 Μαρτίου 2014

Διάρκεια 34′

‘Γροθιά-TV’
Μέλος του δικτύου του «Εμπροσθοφύλακα»
http://www.efylakas.com

Εμείς οι Έλληνες: Κύπρος

Posted: Φεβρουαρίου 4, 2016 in Αταξινόμητα

Τα γεγονότα από την ΕΟΚΑ έως τα 13 σημεία του Μακάριου

Το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και η τουρκική εισβολή του 1974