Αρχείο για Ιουλίου, 2016

Η Ένωσις Κέντρου (Ε.Κ.) ήταν το πολιτικό κόμμα με κεντρώο ιδεολογικό προσανατολισμό που ιδρύθηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου με τη συμμετοχή και του Σοφοκλή Βενιζέλου το 1961. Το κόμμα ήρθε στην κυβέρνηση το 1963. Η Ε.Κ. ιδρύθηκε κατόπιν συνασπισμού μικρών κομμάτων του κεντρώου χώρου υπό την ηγεσία του Γεωργίου Παπανδρέου στις 19 Σεπτεμβρίου 1961. Ανήκε μεν στον κεντρώο χώρο, αλλά δεν είχε σαφή ενιαίο ιδεολογικό προσανατολισμό. Εμπεριείχε πολιτικούς από διαφορετικά ρεύματα, από την αριστερά (Ηλίας Τσιριμώκος) ως την αντικαραμανλική δεξιά (Στέφανος Στεφανόπουλος). Βασικός συνεκτικός κρίκος όλων αυτών ήταν η χαρισματική προσωπικότητα του Γεωργίου Παπανδρέου. Μέχρι το 1961 οι δυνάμεις του Κέντρου ήταν διασπασμένες. Υπήρχε το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Γεώργιου Παπανδρέου, ενώ το Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου με την ΕΠΕΚ του Σάββα Παπαπολίτη και το Λαϊκό Κοινωνικό Κόμμα του Στέφανου Στεφανόπουλου στήριζαν την «Κίνηση Εθνικής Αναδημιουργίας» (ΚΕΑ) προβάλλοντας στην ηγεσία τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή. Υπήρχαν ακόμα η Δημοκρατική Ένωσις του Ηλία Τσιριμώκου, το Αγροτικό Κόμμα του Αλέξανδρου Μπαλτατζή κι άλλες προσωπικότητες του Κεντρώου χώρου, όπως ο Γεώργιος Μαύρος, ο Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας, ο Παυσανίας Κατσώτας κ.α.

Η κατάσταση στο χώρο αυτό ήταν πολύ συγκεχυμένη διότι ο Γεώργιος Παπανδρέου επεδίωκε να συνεργαστεί με την Ε.Ρ.Ε., ενώ ο Σοφοκλής Βενιζέλος από τις αρχές του 1961 είχε αρχίσει να προσανατολίζεται προς τον τορπιλισμό της κίνησης Γρίβα, διότι παρ’ όλη την αίγλη που του έδινε ο πρόσφατος τότε αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α., δεν συγκινούσε ιδιαίτερα το δημοκρατικό κόσμο στην Ελλάδα ως πολιτικός ηγέτης και δεν συσπείρωνε τους οπαδούς του Κέντρου. Με τη συνήθεια που είχε ο Βενιζέλος να αυτοσχεδιάζει, πρότεινε κάποια στιγμή στον Κωνσταντίνο Καραμανλή να πάρει στην κυβέρνησή του τον στενό του συνεργάτη Σταύρο Κωστόπουλο και δυο-τρεις ακόμα υπουργούς ή υφυπουργούς και αργότερα θα μπορούσαν να συγχωνευτούν Φιλελεύθεροι και Ε.Ρ.Ε. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής απέρριψε την πρότασή του, όπως είχε απορρίψει και πρόταση του Γεωργίου Παπανδρέου. Κατόπιν αυτού ο Σοφοκλής Βενιζέλος άρχισε συνομιλίες με τον Ηλία Τσιριμώκο με σκοπό να του «παραχωρήσει» το Κόμμα των Φιλελευθέρων και λίγο αργότερα το ίδιο έκανε με τον Σπύρο Μαρκεζίνη. Μετά την αποτυχία των συνομιλιών που είχε με τους δύο ηγέτες, ο Σοφοκλής Βενιζέλος έφυγε για τις Η.Π.Α. Κατά τις επαφές που είχε με αρμοδίους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ελληνικά πολιτικά πράγματα, όλοι τού τόνισαν ότι θεωρούσαν «αναγκαία την ύπαρξη ενιαίου Κέντρου, το οποίον ν’ αποτελή ισχυράν πολιτικήν δύναμιν». Κατά την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Βενιζέλος επεσήμανε στους δημοσιογράφους ότι χρειάζεται συνένωση των δυνάμεων που υπήρχαν ανάμεσα στην Ε.Ρ.Ε. και την Ε.Δ.Α. «για την εξομάλυνση του πολιτικού βίου της χώρας» και πρόσθεσε ότι «χρειάζεται μάλλον να δημιουργηθεί ενιαίο κόμμα, παρά συνασπισμός».

Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 1961 υπήρξε μεγάλη κινητικότητα μέσα στο χώρο του Κέντρου. Ο Γρίβας, που πίστευε ότι θα διέλυε τα κεντρώα κόμματα και θα τους ανάγκαζε όλους να ακολουθήσουν το κίνημά του άλλαξε τακτική. Άρχισε να στέλνει επιστολές στους Παπανδρέου, Μαρκεζίνη και Τσιριμώκο, ζητώντας να κουβεντιάσουν ενοποίηση. Απ’ όλους τους προαναφερόμενους, ο μόνος που υπήρξε από την αρχή αρνητικός για συνεργασία με το Γρίβα. Ο Βενιζέλος, περισσότερο για λόγους διαπραγμευτικούς παρά γιατί πίστευε στον Στρατηγό, εξακολουθούσε να εμφανίζεται ότι ενίσχυε την ΚΕΑ. Έτσι, ανακοίνωσε στον Τσιριμώκο ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί η συγχώνευση των Φιλελευθέρων με τη Δημοκρατική Ένωση και τον κάλεσε να συνεργαστεί με την ΚΕΑ, πράγμα που ο Ρουμελιώτης πολιτικός απέρριψε. Ο Τσιριμώκος μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεών του με το Βενιζέλο, ήλθε σε επαφή με τον Γεώργιο Παπανδρέου και προσχώρησε στο σχηματισμό του τελευταίου που είχε πάρει τον τίτλο ΔΚΑΦΕ (μετά τη σύμπραξη και του Μπαλτατζή). Τον Αύγουστο ο Γεώργιος Παπανδρέου εξαπέλυσε επίθεση κατά του Γρίβα και τον χαρακτήρισε «άνθρωπο της Δεξιάς» για να του απαντήσει εκείνος στον ίδιο τόνο και να τον κατηγορήσει για «πολιτική αστάθεια».

Στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Γεώργιος Γρίβας μίλησε σε συγκέντρωση στο Μαρκόπουλο. Φανερά απογοητευμένος από τις διαπραγματεύσεις για την ενότητα του Κέντρου, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον όλων -χωρίς εξαίρεση- των πολιτικών και δήλωσε ότι «αν πρόκειται η ένωση του Κέντρου να καταλήξει στα παλιά σχήματα και να γίνει με τους ίδιους αρχηγούς, καλύτερα να ματαιωθεί…». Ο Βενιζέλος με τον στενό του φίλο Σταύρο Κωστόπουλο και τους Παπαπολίτη και Στέφανο Στεφανόπουλο, πύκνωσαν τις επαφές τους με τον Γεώργιο Παπανδρέου και εγκατέλειψαν μόνο του τον Γρίβα, ο οποίος από τότε άρχισε να κινείται για να αποκτήσει δυναμικά στηρίγματα μέσα στο Στρατό, εγκαταλείποντας την ιδέα για κάθοδο στις εκλογές. Λίγες μέρες αργότερα και έπειτα από πάμπολλες παλινδρομήσεις, η ίδρυση της Ένωσης Κέντρου ήταν πια γεγονός (Τρίτης, 19 Σεπτεμβρίου 1961).

 

Κύπρος: Το ύποπτο 1974
Καλεσμένος στην εκπομπή των Γ. Λεκάκη – Α. Μαζαράκη, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Πολιτειολογίας και τέως υπουργός Τύπου και Πληροφοριών, Δημήτρης Καρακώστας. Συμμετέχουν ο Κυριάκος Κάσης και ο Γιώργος Τσαγκρινός. Η εκπομπή μεταδόθηκε από τον «901» τα μεσάνυχτα της 25.7.2016.

L’État, c’est moi. (Το κράτος είμαι εγώ.)

Πέρα από την προφανή ομοιότητα για πραξικόπημα στις 15 Ιουλίου και την επακολουθησήσα ομιλία τους προς το λαό για αντίσταση εκ μέρους τους, εντοπίζονται και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες ομοιότητες μεταξύ των δύο αυτών πολιτικών ανδρών:

  1. Ήσαν δυνάστες του λαού τους
  2. Διέφθηραν όλους τους θεσμούς
  3. Πούλησαν όλους τους φίλους τους ακόμη και τους πιο στενούς τους συνεργάτες (Γκιούλ-Νταβούογλου-Γκιουλέν, Γεωρκάτζης-Σαμψών-Κληρίδης).
  4. Και οι δύο τους είχαν εγκαθιδρύσει την δική τους μονοκρατορία, την δική τους «συνταγματική δικτατορία»
  5. Συκοφάντισαν, προσέβαλαν, σπίλωσαν, εξευτέλισαν, φίμωσαν, πολέμησαν και εν τέλει τιμώρησαν με βαναυσώτητα όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους όπως και τους πολίτες που διαφωνούσαν.
  6. Κατατρύχοντο και οι δύο από περίεργα πάθη (Εξουσιομανία, Αχαλίνωτη φιλοδοξία κα)
  7. Προκάλεσαν το μίσος των Δυτικών
  8. Ήσαν έτοιμοι να συνεργαστούν ακόμη και με τον διάβολο προκειμένου να παρατείνουν την εξουσία τους επί μακρόν. Δεν είναι λίγες οι φορές που συνεργάζονταν ακόμη και με τον υπόσκοσμ
  9. Δημιούργησαν προσωπικές στρατιές Πραιτωριανών
  10. Ακόμη και μετά το τέλος της δράσης τα φαντάσματά τους θα περιπλανιώνται δίπλα μας

Τρία πράγματα…

Posted: 19 Ιουλίου, 2016 in Αταξινόμητα

Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται όποιος βρίσκεται στην εξουσία:

Πρώτον, ότι κυβερνάει ανθρώπους,

Δεύτερον, ότι διαχειρίζεται την εξουσία, σύμφωνα με το νόμο, και

Τρίτον, ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια.

Αγάθων ο Τεισαμένου